Hill of Tara

De laatste bestemming van de dag en de reis was de Hill of Tara, het politieke en spirituele centrum van Keltisch Ierland en bestrijkt de periode van ongeveer 600 v.Chr. tot 400 n.Chr. De dominantie van de Keltische cultuur verdween bij de komst van het christendom naar Ierland door de patroonheilige St Patrick. Het bezoekerscentrum bevindt zich in een kerk, de St Patrick's Church. Naast het kerkje staat een beeld van de beroemde heilige.

In het bezoekerscentrum kon je een film bekijken over de geschiedenis van de Hill of Tara. Daarna hebben we even rondgelopen op de heuvel van Tara.

Op de foto hieronder zie je de Mound of Hostages, een ronde grafheuvel met een centrale kamer die bereikbaar is via een smalle gang.  

De volgende foto toont de Lia Fáil, ook wel bekend als de ‘Steen van het Lot’. Volgens een legende werden Ierse koningen op deze heuvel gekroond. Tijdens een speciale ceremonie klommen ze op de steen of gingen erop zitten, waarna er iets wonderlijks gebeurde: de steen brulde drie keer, zo hard dat het in heel Ierland te horen was. Tijdens ons bezoek was de steen rustig.

Met het bezoek aan de Hill of Tara kwam er een eind aan onze reis door Ierland en Noord-Ierland. Ons laatste hotel lag in de buurt van het vliegveld van Dublin. De volgende ochtend was het maar een klein half uurtje rijden naar de plek waar we de auto moesten inleveren. De reis terug naar Nederland verliep zonder bijzonderheden. Tijd om na te gaan denken over een volgende mooie reis.

Filmlocatie - The Simpsons

In het twintigste seizoen van The Simpsons is er een aflevering waarin het gezin afreist naar Ierland en er allerlei bekende Ierse plaatsen bezoekt. Net als wij begonnen ze in Dublin en stonden ze een paar dagen later bij Blarney Castle.

The Simpsons, 2009

Grafton Street Dublin, 3 juli 2024

The Simpsons, 2009

Blarney Castle, 6 juli 2024

Bij Blarney Castle zijn ze, net als wij, naar de Blarney Stone geweest. Daar hielden de overeenkomsten met onze reis niet op. Ook de Simpsons reizen door naar Noord-Ierland.

The Simpsons, 2009

Blarney Castle, 6 juli 2024

The Simpsons, 2009

Blarney Castle, 6 juli 2024

Hier zie je dat het gezinnetje ook Giant's Causeway heeft bezocht.

The Simpsons, 2009

Giant's Causeway, 13 juli 2024

The Simpsons, 2009

Giant's Causeway, 13 juli 2024

The Simpsons, 2009

Giant's Causeway, 13 juli 2024

Newgrange

Tijdens het volgende ritje zijn we de grens met Ierland overgestoken en geëindigd bij de parkeerplaats van Newgrange, een prehistorische grafheuvel. Vanaf het bezoekerscentrum bij de parkeerplaats moest je met een shuttlebus naar de grafheuvel. Helaas waren alle tickets voor de shuttlebus voor deze dag al uitverkocht. We hebben daarom alleen vanaf grote afstand een paar foto’s kunnen maken van de grafheuvel.

In het bezoekerscentrum was een mooi vormgegeven tentoonstelling. Newgrange is ouder dan Stonehenge en de Egyptische piramides.

Newgrange is een UNESCO-werelderfgoedlocatie en werd rond 3200 v. Chr. gebouwd. Lange tijd lag het graf verborgen in de heuvel. In 1699 werd het herontdekt en in de jaren zestig en zeventig van de vorig eeuw is het uitgegraven en zoveel mogelijk in de oude staat hersteld. Omdat we alleen foto's konden maken van veraf hebben een ansichtkaartje van de heuvel gekocht.

Men heeft hier een bot gevonden van het oor van een hond. Na DNA onderzoek heeft men kunnen vaststellen dat het beest hier 5000 jaar geleden leefde.

Maar als je Newgrange wilt bezoeken is het dus verstandig om vooraf tickets te reserveren.

Buncrana Beach

De laatste tussenstop van deze dag was bij Buncrana op een strand. Je kunt immers niet bijna drie weken op een eiland rondrijden zonder een keer ergens op een strand te staan. Dit was ook onze laatste tussenstop voordat we de grens met Noord-Ierland passeerden. 

Gap of Mamore

Bij de Gap of Mamore staat bij een parkeerplaats weer het symbool van de Wild Atlantic Way. De Gap of Mamore is een steile bergpas waarvan het hoogste punt overigens op slechts een kleine 250 meter ligt. Vanaf de parkeerplaats heb je een mooi uitzicht op de omgeving.

Hoewel het deze dag vrijwel droog bleef, was het steeds zwaar bewolkt. De heuvel waar je bij de Gap of Mamore overheen gaat, ging zelfs een beetje schuil achter de wolken.

Op een andere heuvel stond een eenzaam schaap.

Malin Head

Malin Head is het meest noordelijke stukje van het vaste land van Ierland. Iets verder naar het noorden ligt nog een klein onbewoond eiland, Inishtrahull. 

Het was er druk en het was lastig om een plekje voor de auto te vinden. Uiteindelijk is dat gelukt op een hellinkje naast de weg. Hierboven zie je het uitzicht vanaf de toren bij de parkeerplaats in oostelijke richting.

Vlakbij de toren zijn met stenen de letters EIRE 80 gevormd. Dit was om in de Tweede Wereldoorlog aan geallieerde vliegtuigen duidelijk te maken dat dit neutraal terrein was.

Het interessantste deel van Malin Head ligt ten zuidwesten van de toren die hierboven nog net is te zien. De toren is een ruïne van een lelijke historische vuurtoren die oorspronkelijk als signaaltoren werd gebouwd tijdens de Napoleontische oorlogen. Een paar dagen eerder zagen we bij Portmagee al zo'n toren.

Deze smalle inham heet Hells Hole (Pólifreann), een natuurlijke kloof die ongeveer 30 meter diep is. De kloof is gevormd door de krachtige golven van de Atlantische Oceaan die tegen de rotsen beuken. Als er veel wind staat, levert dat een oorverdovend schouwspel op. Op deze dag stond er echter niet meer dan een bescheiden briesje en beukte er helemaal niets tegen de rotsen.

Hieronder zie je de afbeelding die je meestal als eerste tegenkomt als je iets over Malin Head opzoekt. De plek waar de foto is gemaakt heet Malin Head Viewpoint. Het schijnt ook een filmlocatie te zijn voor Star Wars: Episode VIII: The Last Jedi. Helaas hadden we ter plekke geen informatie beschikbaar om dat goed uit te zoeken.

Bij het viewpoint houdt het pad op en er staat een hek zodat je niet verder kunt. We zijn teruggelopen naar de auto door dit mooie gebied. Hier raakten we aan de praat met een Amerikaanse man die we heel toevallig de volgende dag weer tegenkwamen.

Het was voorzichtig manoeuvreren om de auto weer op de weg te krijgen. Hij stond gevaarlijk dicht bij een groot rotsblok, maar het is gelukt en we konden onze route over het schiereiland Inishowen vervolgen.

Bocan Stone Circle

Het is niet de enige prehistorische steencirkel in Ierland, en zeker ook niet de meest indrukwekkende. Maar omdat we hier bijna langs kwamen, was het een kleine moeite om er even naartoe te lopen. We hebben de auto langs de weg bij de kerk van het dorpje Bocan geparkeerd. We moesten nog een stukje langs de smalle en vrij drukke hoofdweg lopen naar een afslag, en daarna links door een poort een weiland in. Daar vonden we de Bocan Stone Circle. Het is eigenlijk niet meer dan de restanten van wat ooit een steencirkel was. Er stonden nog vier of vijf stenen enigszins overeind en er lagen wat brokstukken.

Grianán of Aileach

Onze voorlopig laatste overnachting in Ierland was in Donegal, in het noordwesten van het land. Hierna zijn we vijf dagen in Noord-Ierland geweest. Op de laatste dag voordat we de grens met Noord-Ierland overstaken, hebben we een paar plekken in het noordwesten van Ierland bezocht. De eerste was Grianán of Aileach, ongeveer een uur rijden vanaf Donegal. Het was kil en winderig, en onderweg naar deze plek kreeg Arjan nog een hartverzakking toen ik door een diepe kuil in de weg reed.

De Grianán of Aileach is een ringfort op een strategisch gelegen heuvel bij de toegang tot het schiereiland Inishowen. Het fort is waarschijnlijk al in de vijfde eeuw gebouwd als heidense tempel en diende in de eeuwen daarna als koninklijke zetel. In de twaalfde eeuw raakte het zwaar beschadigd tijdens een strijd met de koning van Munster, die heerste over het gebied dat het huidige Limerick, Cork en Kerry omvat. In de vorige eeuw is het volledig gerestaureerd en nu is het een nationaal monument.

Hieronder zie je het uitzicht in noordwestelijke richting. Op de achtergrond is Inch Island te zien, dat in de zee-inham Lough Swilly ligt. Dit is een van de weinige plaatsen waar Lough niet naar een meer verwijst.